บทที่ 63 หัวใจที่ริษยา (05)

“รัมภาไม่เสียใจหรอกค่ะ” จำใจต้องตอบออกไปด้วยรอยยิ้มแล้วเบือนหน้าหนี            

           “งั้นเดี๋ยวริสาจะให้น้อยมาเฝ้าคุณรัมภานะคะ พยัคฆ์จะได้ไม่ต้องลำบากและฝืนใจมาดูแลคุณรัมภาอีก” ริสาจงใจสร้างรอยร้าวให้ปริแตก คำพูดที่เหมือนห่วงใยที่แท้คือใบมีดคมกริบที่ค่อยๆ กรีดลงที่หัวใจคนฟังซึ่งนั่งอยู่บนเตีย...